Posted in ՄԱՅՐԵՆԻ

Թարգմանչական աշխատանք

Нищий и правда – Մուրացկանն ու ճշմարտությունը

Постучался как-то в дом к одному старику нищий странник.

Старик принял его с любовью, пригласил остаться на ночь.

— Кто ты, бедный человек?

Нищий ответил:

— Я — человек, говорящий правду, поэтому, куда бы я ни пришёл, меня прогоняют.

Хозяин удивился, угостил гостя ужином. Поев, они пошли спать. Утром встали, начали одеваться. Нищий увидел, что старик — одноглазый, и сказал ему в лицо: ты, мол, кривой.

И тут рассердился старик, выгнал его из дому, сказав:

— Ты не находишь себе места и стал всем ненавистен, ибо не правду говоришь людям, а попрекаешь людей их недостатками.

Сказанная без любви, правда выглядит как оскорбление.

Մի անգամ մի աղքատ թափառականը թակեց ծերունու տան դուռը։ Ծերունին սիրով ընդունեց նրան, հրավիրեց գիշերելու։

-Ո՞վ ես դու, խեղճ մարդ։

Մուրացկանը պատասխանեց.

-Ես ճշմարտությունն ասող մարդ եմ, այդ պատճառով, ուր գնում եմ, ինձ դուրս են հանում են։

Տան տերը զարմացավ և հյուրին ընթրիք հյուրասիրեց։ Ուտելուց հետո նրանք գնացին քնելու։ Առավոտյան վեր կացան և սկսեցին հագնվել։ Մուրացկանը տեսավ, որ ծերունին մի աչք ունի, երեսին ասաց՝ դու, ասում են, ծուռ ես։

Եվ այդ ժամանակ ծերունին բարկացավ, նրան դուրս հանեց տանից՝ ասելով.

-Դու քեզ համար տեղ չես գտնում և բոլորի կողմից ատելի ես դարձել, որովհետև մարդկանց չես ասում ճշմարտությունը, այլ կշտամբում ես մարդկանց իրենց թերությունների համար։

Խոսելով առանց սիրո, ճշմարտությունը վիրավորանք է թվում։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s