Posted in ՀՈՐԻՆՎԱԾ ՀԵՔԻԱԹ-ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ, ՄԱՅՐԵՆԻ

Չարաճճի ընկերները

Մի տղա կար, նա շատ չար և անզգույշ էր։ Նրա անունը Ֆելիքս էր, բայց նրան ասում էին Ֆելո։ Նա ապրում էր Անգլիայում։ Նրա ծնողները Ֆելոյին շատ վատ էին դաստիարակել։

Նա դասերից փախչում էր, կամ դասի ժամանակ խաղ էր խաղում, դրսում մարդկանցից թաքուն, իրենց իրերն էր գողանում, գիշերները հազարից-մեկ էր քնում։ Երբ արթուն էր լինում, տանից հանգիստ փախուստի էր դիմում, և գնում էր ընկերների հետ թափառելու։ Նրանք խրոխտ երեխաներ էին, չէին վախենում որևիցե բաներից։ Նրանք խախտում էին իրենց բոլոր իրավունքները։ Նրանք գնացել էին Եղիսաբեթ երկրորդի աշխատանքի վայր և վերցրել էին կարևոր թղթերը և գնացել էին։ Գնացել էին դեպի նեղ շենքեր։ Այնտեղ վառել էին թղթերը։ Նրանք անօգուտ բաներ էին անում։ Անընդհատ աղտոտում էին տարածքը։ Բայց երբ նա դարձավ 18 տարեկան նրան վերցրեցին մեկ այլ զույգ և լավ դաստիարակեց։ Ֆելոն դարձավ կիրթ և բարի երեխա, և իր ընկերներին բացատրեց, որ անընդհատ անօգուտ բաներ անելով ոչ մի բանի չեն հասնի։ Նրանք դարձան հանգիստ, կիրթ, բարի տղաներ։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s