
1․Լինում է, չի լինում մի աղքատ մարդ։ Էս աղքատ մարդը գնում է դառնում մի ձկնորսի շալակատար։ Օրական մի քանի ձուկ է աշխատում, տուն բերում, նրանով ապրում են ինքն ու կինը։ Continue reading “Հովհաննես Թումանյան «Խոսող ձուկը»”

1․Լինում է, չի լինում մի աղքատ մարդ։ Էս աղքատ մարդը գնում է դառնում մի ձկնորսի շալակատար։ Օրական մի քանի ձուկ է աշխատում, տուն բերում, նրանով ապրում են ինքն ու կինը։ Continue reading “Հովհաննես Թումանյան «Խոսող ձուկը»”

Ժամանակով մի աղքատ մարդ կար. որքան աշխատում էր, որքան չարչարվում էր, դարձյալ միևնույն աղքատն էր մնում։ Continue reading “Հովհաննես Թումանյան «Անխելք մարդը»”
Այսօր դասարանով գնացել էինք նշելու Հ.Թումանյանի 150 ամյակը: Մատենադարանի բակում ուրախ երգեցինք, արտասանեցին Թումանյանի մանկական ստեղծագործությունները, Continue reading “Թումանյանական օրեր”
Ժամանակով մի մարդ ու մի կնիկ են լինում։
Էս մարդ ու կնիկը իրար հավանելիս չեն լինում։
Մարդը կնկանն է ասում հիմար, կնիկը մարդուն, ու միշտ կռվելիս են լինում։ Continue reading “Հովհաննես Թումանյան «Բարեկենդանը»”
Ժամանակով Կատուն ճոն էր,
Շունն էլ գըլխին գըդակ չուներ,
Միայն, գիտեմ ոչ` որդիանց որդի,
Ճանկել էր մի գառան մորթի: Continue reading “Հովհաննես Թումանյան «Շուն ու կատուն»”
Մի պայծառ, արևոտ օր անտառի խորքում գեղեցիկ աճած դդումները որոշում են գլորվելով հասնեն մոտակա լճակը: Continue reading “Ուրախ դդումները”