Կետադրել տեքստը՝ բացատրություններ տալով (ուշադրություն դարձնել ուրիշի ուղղակի խոսքերին)
Այժմ, երբ ամեն ինչ գիտես, սիրելի՛ Աշխեն, կասեմ` ինչու եկա և ուր եմ գնում: Երկու սիրելիներ կանգնած են իմ առջև, մեկը` վտանգի մեջ գտնվող իմ բզկտված հայրենիքը, մյուս` վտանգի մեջ մեջ գտնվող սիրելի կինը` դու: Երկուսն էլ թանկ, երկուսն էլ սիրելի: Երկուստեք կանչում են ինձ, և ես երկմտում եմ` դեպի որը գնալ, որովետև երկուսի համար էլ ուխտել եմ անձնազոհություն: Ահա իմ սրտագին իղձերը, իմ ամենաջերմ փափագները բացում եմ քո առջև, սիրելի՛ս դու ցույց տուր ճանապարհը, թե դեպի որը գնամ: Աշխենը համակ ուշադրություն դարձրած ունկնդրում էր սիրած երիտասարդի խոսովանությունը: Լսելով վերջին խոսքերը` Աշխենի` կրակի պես բոցկլտուն աչքերն արցունքներով թրջվեցին:
— Դեպի հայրենիքի փրկության գործը, — առանց հապաղելու պատասխանեց օրիորդը ոգեվորված ձայնով:
— Դու ինձ արժանի չես լինի Սամվել, եթե արյունդ չխառնես այն անբավ հեղեղների հետ․ որ պիտի հեղվեն մեր աշխհարի ազատության համար:
Օրիորդը դարձավ ավելի վճռական․
— Ես ևս արժանի չեմ լինի քեզ Սամվել, եթե չպայքարեմ հանուն արդար վրեժխնդրության: Աշխարհի բոլոր երանությունները միասին չէին կարող ինձ այսպես ցնծություն պատճառել, ինչպես քո վերաբերմունքը, սիրելի՛ Աշխեն: Խոսքերդ սիրտս լցնում են սրբազան հպարտությամբ և ուրախությամբ, համոզվում եմ մեկ անգամ ևս, որ վայելում եմ հայոց քաջազնուհիներից ամնաընտրյալի սերը: