Այս տարի մեր ջոկատով կազմակերպեցինք շատ սպասված ճամփորդություն դեպի Լեռնանիստ, քանի որ անցած տարի նույնպես պետք է գնայինք, բայց չստացվեց։ Առավոտյան վաղ հավաքվեցինք դպրոցի բակում։ Բոլորս բարձր տրամադրություն ունեինք և անհամբեր սպասում էինք ճանապարհ ընկնելուն։
Երբ հասանք Լեռնանիստ, առաջինը զգացինք մաքուր ու սառը օդը։ Դրանից հետո ծանոթացանք տարածքին և մտանք փոքրիկ տնակ, որտեղ տեղավորվեցինք, տաքացանք և պատրաստեցինք պլեճ, քանի որ բոլորս շատ սոված էինք։ Մի փոքր այնտեղ մնալուց հետո գնացինք սահելու։
Այնտեղ բոլորը իրենց ընկերների հետ էին սահում, և դրա շնորհիվ ավելի արագ ու ֆանտաստիկ հավես էր լինում սահելը։ Ես մի քանի անգամ սահելուց հետո հոգնեցի, քանի որ սիրում եմ ավելի ադրենալին տվող բաներ, բայց դա իմ սիրած չափով ադրենալին չէր բերում։
Վերադարձի ճանապարհին բոլորս լուռ էինք, որովհետև հոգնել էինք, բայց սրտումս շատ տաք զգացում կար։
Բարի Գալուստ Նատալի Տագեսյանի Բլոգ 